<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>culturas &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/culturas/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "culturas"</description>
	<pubDate>Thu, 16 Oct 2008 00:45:03 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Gente del Medio Oriente, incluyendo Armenios]]></title>
<link>http://lasletrasmudas.wordpress.com/?p=77</link>
<pubDate>Wed, 15 Oct 2008 21:07:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>Giovinator</dc:creator>
<guid>http://lasletrasmudas.pt.wordpress.com/2008/10/15/gente-del-medio-oriente-incluyendo-armenios/</guid>
<description><![CDATA[Se supone que mi apellido Garinian proviene de Armenia, uno de los países que se encuentran en lo q]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Se supone que mi apellido Garinian proviene de Armenia, uno de los países que se encuentran en lo que se conoce como Medio Oriente, que no es Europa, no es Asia y nadie sabe que es, aunque no nací allá, mi ascendencia de ese lugar la obtengo a través de mi bisabuelo, qúién sí nació allá, y que hasta cierto punto ya es bastante cercano en la línea genealógica.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/w4K-SovhS_I'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/w4K-SovhS_I&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>El video contiene fotos de bellas personas que sí nacieron en alguno de esos países que se encuentran en el Medio Oriente. Se siente raro ver las fotos de esa gente que pertenece a culturas muy diferentes a la mía y que sin embargo compartimos, de alguna manera, los mismos razgos.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Alcanzado por el toro]]></title>
<link>http://elmundoenfotos.wordpress.com/?p=145</link>
<pubDate>Wed, 15 Oct 2008 05:00:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>Cursor</dc:creator>
<guid>http://elmundoenfotos.pt.wordpress.com/2008/10/15/alcanzado-por-el-toro/</guid>
<description><![CDATA[




Un corredor caído consigue salvarse de la cornada de &#8220;Ventorrillo&#8221; en el cuarto d]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class="mceTemp">
<dl class="wp-caption alignnone">
<dt class="wp-caption-dt"><a href="http://elmundoenfotos.wordpress.com/files/2008/10/sanfermin.jpg"><img class="size-full wp-image-146" title="sanfermin" src="http://elmundoenfotos.wordpress.com/files/2008/10/sanfermin.jpg" alt="Ventorrillo" width="694" height="437" /></a></dt>
</dl>
</div>
<p>Un corredor caído consigue salvarse de la cornada de "Ventorrillo" en el cuarto día de los encierros de San Fermin en Pamplona, España el 10 de julio de 2008.<br />
El festival anual de San Fermin, es famoso por su “encierro de los toros” y consiste en una carrera caótica de 800 metros de corral perseguido por toros a través de las calles estrechas de Pamplona.<br />
(REUTERS/Joseba Etxaburu)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[«As mellores intencións», crítica en « Culturas»]]></title>
<link>http://xerais.wordpress.com/?p=1160</link>
<pubDate>Tue, 14 Oct 2008 15:12:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>xerais</dc:creator>
<guid>http://xerais.pt.wordpress.com/2008/10/14/%c2%abas-mellores-intencions%c2%bb-critica-en-%c2%ab-culturas%c2%bb/</guid>
<description><![CDATA[Ramón Nicolás publicou na edición do suplemento «Culturas» de La Voz de Galicia do pasado sába]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Ramón Nicolás publicou na edición do suplemento «Culturas» de <em>La Voz de Galicia</em> do pasado sábado 11 de outubro unha crítica sobre a novela de <a href="http://www.xerais.es/cgi-bin/html_generados/aut_ilus_100005699_44.pl">Begoña Paz</a> <a href="http://www.xerais.es/cgigeneral/ficha.pl?codigo_comercial=1331255&#38;origen=2&#38;obrcod=1939999&#38;id_sello_editorial_web=13"><em>As mellores intencións</em></a>. Reproducimos o texto.</p>
<blockquote>
<p style="text-align:left;"><a href="http://xerais.files.wordpress.com/2008/10/criticalavoz.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1161" style="margin:5px;" title="criticalavoz" src="http://xerais.wordpress.com/files/2008/10/criticalavoz.jpg?w=207" alt="" width="207" height="300" /></a><strong>ABISMOS E OBSESIÓNS</strong></p>
<p style="text-align:left;">A CORUÑESA BEGOÑA PAZ ACADA O PREMIO «CENTENARIO DA CIDADE DE RIVEIRA» CUNHA SUXESTIVA E INTENSA NOVELA DE XINEA BREVE</p>
<p style="text-align:left;"><a href="http://xerais.wordpress.com/tag/begona_paz/">Begoña Paz</a> (A Coruña, 1965), tras a súa anterior entrega narrativa para adultos -aquela compilación de relatos titulada <em>A ferida</em> (2004) e  que prefiguraba unha voz máis que prometedora-, dá agora os seus primeiros pasos no xénero novelesco con <em>As mellores intencións</em>, volume co que conseguiu, ademais, o premio de novela curta “Centenario de Cidade de Riveira”.<br />
Se naquel seu primeiro libro despuntaban trazos como a vontade de espellar unha realidade, talvez a cara máis escura e dolorida desta, marcada pola traxedia e o fracaso, pola posible destrución ou autodestrución das vidas; arestora, nesta novela estruturada en trinta breves capítulos segue a afondar nalgúns dos elementos devanditos. Alén de se reafirmar, por outro lado, na habelencia e eficacia á hora do manexo das perspectivas narrativas, é quen de amosar un discurso sólido desde o que se posibilita acceder ao labirinto duns personaxes que se sitúan no gume das psicopatías e que procuran o seu sitio sen atopalo nunca, ou case nunca.<br />
A autora alicerza o foco temático na atracción que Aldara, unha nena desvalida, maltratada e que sobrevive nun contexto familiar cada vez máis degradado, exerce en Gabriel, un home en primeira instancia pasivo e anódino que camiña, ou debería camiñar, cara a unha mudanza na súa vida mais que só aprende a ter talento para  a conspiración. Malia que o destino lle depara un despreocupado “oficio de sombra”, perfílase como alguén obsesionado por deseñar un futuro que tampouco está nas súas mans, véndose atrapado no devalar dunha relación pouco convencional e destrutiva. E, aínda que en esencia esta sexa a formulación da proposta, resulta rechamante como a novela ten o mérito de revisitar outras referencias temáticas que abalan na dicotomía entre a culpabilidade e a inocencia, para logo suxerirnos repensar asuntos como a violencia, a decepción ou o medo á morte co eco das vidas posibles nunca vividas.<br />
N´<em>As mellores intencións</em>, ademais, escintila con intensidade o ronsel posible do amor e do desamor; espella actitudes e sentimentos como o desprezo e o rancor, mais tamén hai algún espazo para reflectir a tenrura; afonda na real existencia da infelicidade, no desexo e nos golpes que dá a vida, nas consecuencias dos perdedores..., e sempre desde a perspectiva dunha sorte de thriller psicolóxico alimentado polas obsesións e, sen dúbida, polos abismos que o ser humano encerra.</p></blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[12 de Octubre.no quiero ser hispana...]]></title>
<link>http://generacionidealista.wordpress.com/?p=21</link>
<pubDate>Mon, 13 Oct 2008 10:32:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>claudia</dc:creator>
<guid>http://generacionidealista.pt.wordpress.com/2008/10/13/12-de-octubreno-quiero-ser-hispana/</guid>
<description><![CDATA[Después de 72 días de navegación, el 12 de octubre de 1492 el marinero Rodrigo de Triana divisó ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://generacionidealista.files.wordpress.com/2008/10/viracocha-cuadro-3d.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-22" title="viracocha-cuadro-3d" src="http://generacionidealista.wordpress.com/files/2008/10/viracocha-cuadro-3d.jpg?w=300" alt="" width="298" height="217" /></a><strong><span style="font-family:Arial;">Después de 72 días de navegación, el 12 de octubre de 1492 el marinero Rodrigo de Triana divisó Tierra.</span></strong></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> El día del mayor genocidio de la historia, mal llamado </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"><strong>Día de la Hispanidad o Día de la Raza</strong>…. Pues entonces, en este día… no quiero pertenecer a ninguna raza y mucho menos ser hispana.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal">
<p class="MsoNormal">
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Tengo pocas cosas que hacen que me enorgullezca de mi, </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">una sin dudas… es no haber permitido nunca la asistencia de mi hijo al acto del</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">12 de Octubre, durante todos sus años de escuela, hasta que no se contase realmente la verdad.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Termino su ciclo completo y nunca la pudimos escuchar.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/bgvZWYN5WIk'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/bgvZWYN5WIk&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><strong><span style="text-decoration:underline;"><span style="font-family:Arial;">Estas son algunas de las cosas que la escuela nunca nos contó</span></span></strong><span style="font-family:Arial;">.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="text-decoration:underline;"><span style="font-family:Arial;">El 26 de Julio de 1533</span></span><span style="font-family:Arial;"> Atahualpa es forzado a convertirse al cristianismo después de ser condenado a la hoguera por <span> </span>“idolatría” <span> </span>y otros “crímenes”.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Su conversión le permite la posibilidad de ser ahorcado en vez de quemado.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Las bacterias y virus eran los aliados más eficaces de los conquistadores, viruela, tétanos, enfermedades pulmonares, intestinales y venéreas, tracoma, tifus, lepra, fiebre amarilla, etc.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="text-decoration:underline;"><span style="font-family:Arial;">Potosí.</span></span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">La plata transportada a España excedía 3 veces el total de reservas europeas. Aquella sociedad potosina dejo a Bolivia una vaga memoria de sus esplendores, las ruinas de sus iglesias y palacios y ocho millones de cadáveres.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="text-decoration:underline;"><span style="font-family:Arial;">“Brevísima relación de la destrucción de las indias”</span></span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Considero como causa principal de la caída demográfica, las continuadas torturas, abusos, asesinatos, trabajos forzados, y carencias higiénicas y alimenticias que sufrieron los indígenas desde la llegada de los occidentales.<span> </span></span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">“A todos los señores que eran mas de ciento y que tenían atados, mando el capitán quemar vivos en palos hincados en tierra.”</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">“Fue él y estando embebidos y seguros en sus bailes, dice Santiago y a ellos, y comienzan con las espadas desnudas a abrir aquellos cuerpos desnudos, a derramar aquella generosa sangre, que a uno no dejaron con vida”</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"><span> </span></span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"><span> </span><span> </span><span> </span>“Fray Bartolomé de las Casas”</span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"> </span></p>
<p><strong><span style="font-family:Arial;">"Madre Tierra, atestigua como mis enemigos derraman mi sangre."</span></strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Shortshot]]></title>
<link>http://juggernauta.wordpress.com/?p=438</link>
<pubDate>Sun, 12 Oct 2008 19:10:07 +0000</pubDate>
<dc:creator>LEON</dc:creator>
<guid>http://juggernauta.pt.wordpress.com/2008/10/12/shortshot-2/</guid>
<description><![CDATA[Dicen que construyen una pared porque muchos de nosotros entran ilegalmente y no aprenden su lengua ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[[caption id="attachment_439" align="alignnone" width="510" caption="Dicen que construyen una pared porque muchos de nosotros entran ilegalmente y no aprenden su lengua ni se asimilan a su cultura"]<a href="http://juggernauta.files.wordpress.com/2008/10/plymouth-rock-comic.jpg"><img class="size-full wp-image-439" title="plymouth-rock-comic" src="http://juggernauta.wordpress.com/files/2008/10/plymouth-rock-comic.jpg" alt="Dicen que construyen una pared porque muchos de nosotros entran ilegalmente y no aprenden su lengua ni se asimilan a su cultura" width="510" height="399" /></a>[/caption]
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Culturas Distintas es Igual a Sociedades Distintas]]></title>
<link>http://consumin.wordpress.com/?p=106</link>
<pubDate>Sun, 12 Oct 2008 04:05:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>consumin</dc:creator>
<guid>http://consumin.pt.wordpress.com/2008/10/12/culturas-distintas-es-igual-a-sociedades-distintas/</guid>
<description><![CDATA[Cuando dos personas se juntan, hasta para una conversación simple surge un grupo de reglas o normas]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Cuando dos personas se juntan, hasta para una conversación simple surge un grupo de reglas o normas que hay que respetar mientras dure la misma como por ejemplo los turnos al hablar para que no exista un caos y se puedan entender. Pues así mismo son las <span style="text-decoration:underline;"><em>sociedades</em></span>, un grupo de individuos que se relacionan entre si y que comparten fines, CULTURA y conductas formando comunidades para ayudarse mutuamente.</p>
<p style="text-align:justify;">Por ejemplo, algunas tribus africanas tienen como norma que sus mujeres anden con los senos al aire, lo que para nosotros seria una aberración, ni imaginar una compatriota Dominicana por la calle El Conde con sus glándulas mamarias al descubierto, eso nunca.</p>
<p style="text-align:justify;">Esta breve introducción la hacemos porque de manera regular podemos recibir informaciones de otros puntos cardinales del planeta que no realmente estén de acuerdo con las cosas que en República Dominicana estén moralmente "adecuadas" a nuestra sociedad.</p>
<p style="text-align:justify;">Rogamos a nuestros <em><strong>Consumidores Indiscretos</strong></em> tomar las informaciones con carácter educativo, viendo que otras culturas pueden tener otros criterios con respecto a un tema que para nosotros ya sea caso cerrado.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Economía del lenguaje]]></title>
<link>http://revoloteando.wordpress.com/?p=67</link>
<pubDate>Fri, 10 Oct 2008 23:43:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>Revolotea</dc:creator>
<guid>http://revoloteando.pt.wordpress.com/2008/10/10/economia-del-lenguaje/</guid>
<description><![CDATA[Una de las características del lenguaje es la economía, es decir, la cualidad de expresar la mayor]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Una de las características del lenguaje es la economía, es decir, la cualidad de expresar la mayor cantidad de información con el menor número de elementos.</p>
<p>Una lengua refleja cómo es, vive, piensa y siente la sociedad que la habla. Los anglohablantes, prácticos como ellos solos para todo, utilizan en su vida cotidiana un sinfín de expresiones idiomáticas. Algunas son extremadamente económicas, compuestas solamente por una o dos palabras que expresan conceptos o situaciones comunes en su cultura. Si no las utilizaran, algunos conceptos serían verdaderamente largos de explicar. En mi opinión, la lengua inglesa, es, en general, mucho más económica que el español. En el caso de los <em>idioms</em>, en nuestro idioma a veces no tenemos una palabra concreta para definir un concepto, y, por lo tanto, normalmente recurrimos a una larga explicación o utilizamos un término creado por nosotros mismos, compartido sólo por los que nos rodean.</p>
<p>Para muestra, algunos botones que me he ido encontrando por el camino:</p>
<p>- "I<em> am (not) a</em> <em>coffee/cereal/chocolate/opera/morning person</em> ", que se podría traducir como "a mí no me va mucho el café" o "no soy yo mucho de café, la verdad". En el caso de "<em>morning</em>", si se utiliza en afirmativo significa que a esa persona le gusta madrugar. Si se utiliza en negativo, significa lo contrario. Es más personal nuestra manera, mucho más práctica la suya.</p>
<p>- "<em>Rain check</em> " se utiliza para referirse a una fecha alternativa en el caso de que llueva el día previsto para una actividad. Por ejemplo: "<em>event: picnic; place: Central Park; Monday 10/18</em>; (la fecha se escribe con el mes delante) <em>rain check: 10/25 </em>". Es decir, si llueve, tú ya sabes que se aplaza al día 25. En la práctica, la expresión se utiliza de una forma más flexible y se utiliza para fijar una fecha alternativa para un evento, en caso de que la primera fecha falle, sea cual sea el motivo, no sólo a causa de la lluvia.</p>
<p>-"<em>To have an appointment"</em> no es un <em>idiom</em>, pero la incluyo aquí porque, a pesar de que no lo parezca a primera vista, es una frase práctica donde las haya. Según mi experiencia, cada vez que alguien tiene que ir a algún sitio (supuestamente oficial o importante), y necesita, por ejemplo, faltar al trabajo, dice: "<em>I have an appointment</em>", y con eso ya se asume que es importante e ineludible. En español, no decimos, claro está, "tengo una cita", porque sonaría ambiguo. Tenemos que dar más explicaciones: "tengo cita en el médico", "tengo dentista", "tengo que ir aquí o allá". Es mucho más práctico tener un <em>appointment</em>, la verdad, y luego si la persona quiere contar que tiene una cita con su abogado para iniciar los trámites de divorcio, por ejemplo, ya es cosa suya.</p>
<p>- "<em>To have a date</em> " se refiere a tener una cita con alguien en quien estás interesado sentimentalmente. El concepto está muy definido, no como en español. Una cita entre dos personas implica que los dos están interesados en el otro, que  esa cita está destinada (teóricamente) a descubrir si puede salir una relación de ahí y se establecen ciertas "reglas" implícitas. Por supuesto, no tiene por qué acabar en una relación, puede evolucionar en algo pasajero o en una amistad, pero los conceptos son claros: una cita es una cita. Nada de medias tintas. Cuando la relación ya está consolidada, una cita consiste normalmente en quedar para ir a cenar o al cine o hacer algo especial los dos solos. Aunque está descripción está hecha desde mi punto de vista, es obvio que el concepto que tienen los americanos de la "primera cita" es completamente diferente a la nuestra.</p>
<p>- "<em>To play phone tag</em>" es la típica persecución telefónica en que las dos personas que quieren ponerse en contacto se llaman sin éxito durante horas o incluso días. Viene probablemente del nombre del juego infantil "<em>Tag</em>", que es nuesro "pilla-pilla/el lobo" de toda la vida. Es decir, si yo llamo a alguien y no me lo coge, y luego él me llama y pierdo la llamada, y así varias veces, cuando finalmente dé con él, uno de los dos probablemente dirá: "<em>We have  been playing phone tag!</em> ". Una  expresión equivalente que he oido a la gente refiriéndose a esta situación en español sería: "Estamos jugando al perro y al gato por teléfono".</p>
<p>- "<em>Moving sale</em> " es la venta de las cosas que una persona o familia no necesita o no puede llevarse cuando se muda de casa. Se ponen anuncios en los postes de la calle o en internet y se venden los muebles o electrodomésticos a precios tirados. El concepto no está extendido en nuestro país, (es que nos ganan a prácticos, ya os digo). "<em>Garage sale</em> " es la misma idea, pero sin tener que mudarse. Cuando se tienen muchas cosas que no se usan lo más práctico es organizar un mercadillo en el garage, poner cartelitos con la fecha, hora y lugar, y esperar. Siempre habrá alguien que te compre un CD de los 80 por un par de <em>bucks</em>. Fascinante y productivo a la vez.</p>
<p>- <em>"Potluck"</em> es cualquier tipo de reunión, fiesta o comida en que cada persona aporta un plato de su creación. Es lo que yo llamo "Comida de especialidades", pero normalmente en español tendríamos que explicar el concepto entero, mientras que en inglés te dicen: "<em>We are having a potluck on Sunday</em>" y tú ya vas pensando en llevar la tortilla de patata, la <em>potato salad</em> o tu especialidad del momento.</p>
<p>-"<em>To be husband/office/(...) material</em>" básicamente se traduce como "sería bueno para..." o "vale/tiene potencial para...". La persona a quien se le aplica esta expresión tiene, en la opinión de la persona que lo dice, cualidades para dedicarse a aquello que precede a la palabra<em> material</em>.</p>
<p>- "<em>Baby /wedding shower</em>" es una reunión que se organiza normalmente por y para mujeres para celebrar un embarazo o una boda futura con regalos para la madre y el futuro bebé o para la "<em>bride-to-be</em>", según el caso. En algunas series he visto "<em>baby shower</em>" traducido como "fiesta del bebé".</p>
<p>- "<em>To google</em>" significa, claro está, "buscar en Google". Por ejemplo: "<em>I'll google how to get to the book store "</em>. Más económico imposible. Eso sí, espero que no lo tomemos prestado: "Voy a <em>googlear</em> la información". Glup!</p>
<p>Y después de este análisis casero -que admite modificaciones, extensiones y objeciones- os dejo un rato, que tengo una cita :) .</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Banksy]]></title>
<link>http://nutsideias.wordpress.com/?p=786</link>
<pubDate>Fri, 10 Oct 2008 20:26:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>nutsideias</dc:creator>
<guid>http://nutsideias.pt.wordpress.com/2008/10/10/banksy/</guid>
<description><![CDATA[Um dos mais famosos street artistas, Banksy, fez uma esposição inusitada. Montada como se fosse um]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Um dos mais famosos street artistas, Banksy, fez uma esposição inusitada. Montada como se fosse um petshop, a esposição acontece em NY até o final de outubro.</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/ban11.jpg"><img class="size-medium wp-image-788 aligncenter" title="ban11" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/ban11.jpg?w=300" alt="" width="300" height="200" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Diferente do que se pensa, o petshop de Banksy não é para vender animais, mas sim para expor uma concepção diferente dos bichanos. No "The Village PetShop and Charcoal Grill" são encontrados "animais" como galinhas em forma de nuggets, cachorros como salsichas, peixes em forma de palitos.  Todos os "bichinhos" são motorizados, proporcionando ao espectador uma visão mais realista da crítica imposta por Banksy.</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/ban31.jpg"><img class="size-medium wp-image-790 aligncenter" title="ban31" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/ban31.jpg?w=300" alt="" width="300" height="205" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Dentre todos os "animais" o que mais chamou a atenção foi um macaco com headphones assistindo Discovery Channel.</p>
<p style="text-align:justify;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/7ZAwOMrpCSU'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/7ZAwOMrpCSU&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:justify;">Banksy, que é um artista inglês, também tratou de criticar a situação econômica dos EUA fazendo um mural imenso em "homenagem" aos banqueiros do país.</p>
<p>Link: <a href="http://thevillagepetstoreandcharcoalgrill.com/">The Village Petstore and Charcoal Grill</a></p>
<p>Link: <a href="http://designnotes.info/?p=1536">Mural de Banksy</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Nobel de Literatura 2008 admira las culturas indígenas americanas]]></title>
<link>http://eurolatinpress.wordpress.com/?p=693</link>
<pubDate>Fri, 10 Oct 2008 11:37:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>eurolatinpress</dc:creator>
<guid>http://eurolatinpress.pt.wordpress.com/2008/10/10/nobel-de-literatura-2008-admira-las-culturas-indigenas-americanas/</guid>
<description><![CDATA[Nacido el 13 de abril de 1940 en Niza (sur de Francia), está considerado uno de los maestros de la ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Nacido el 13 de abril de 1940 en Niza (sur de Francia), está considerado uno de los maestros de la literatura francófona contemporánea, con una escritura clásica y aparentemente simple pero refinada y llena de color. Con 68 años de edad, reside desde hace tiempo en Albuquerque (Nuevo México, EEUU), con su esposa y sus dos hijas, disfrutando de algunas temporadas en Francia. Comentó que la mitad de la gente donde vive, habla español, por lo tanto la cultura latinoamericana ''tiene mucho pegue allí''.</p>
<p>Telesur.-El escritor francés Jean-Marie Gustave Le Clézio, ganador este jueves del premio Nobel de Literatura, confiesa ser un gran admirador de la cultura hispanoamericana y especialmente de los indígenas de México, donde vivió doce años.</p>
<p>Horas después de recibir la noticia de su premiación, Le Clézio manifestó en rueda de prensa desde la sede de la Editorial Gallimard en París, que ha vivido doce años en México y ahora vive en Nuevo México. De esta experiencia, reconoce que siempre le ha gustado mucho la cultura hispanoamericana y especialmente las culturas de los indígenas de los dos últimos lugares que le han servido de residencia.</p>
<p>Nacido el 13 de abril de 1940, en Niza (sur de Francia), está considerado uno de los maestros de la literatura francófona contemporánea, con una escritura clásica y aparentemente simple pero refinada y llena de color. Con 68 años de edad, reside desde hace tiempo en Albuquerque (Nuevo México, EEUU), con su esposa y sus dos hijas, disfrutando de algunas temporadas en Francia. Comentó que la mitad de la gente donde vive, habla español, por lo tanto la cultura latinoamericana "tiene mucho pegue allí".</p>
<p>La Academia Sueca se decantó por Le Clézio porque es un "escritor de la ruptura, la aventura poética y el éxtasis sensual. Es un explorador de la humanidad más allá y por debajo de la civilización reinante".</p>
<p>El autor se declaró "muy emocionado" por el premio, en una entrevista en francés a la radio pública sueca. Le Clézio afirma deber mucho a México y a Panamá, donde vivió varios meses en 1970 cerca de los indios. "Esa experiencia cambió toda mi vida, mis ideas sobre el mundo del arte, mi manera de ser con los otros, de andar, de comer, de dormir, de amar y hasta de soñar", dijo una vez evocando esa época.</p>
<p>Le Clézio recordó su combate ecologista en defensa de las ballenas junto al poeta mexicano Homero Aridjis. "El poeta Homero Aridjis merece el Premio Nobel", estimó. "Mi mensaje es que hay que seguir leyendo y escribiendo novelas. El novelista no es un filósofo ni un técnico del lenguaje sino alguien que cuestiona el mundo con sus ficciones, alguien que plantea interrogantes", afirmó Le Clézio, quien se ha ganado la fama de ser reticente a la sociedad de consumo y de evitar los medios de comunicación.</p>
<p>El laureado escritor reveló que su escritura se inspira en una mezcla de "recuerdos de niño, impresiones de adulto y en lo que constato a cada instante. Para escribir es indispensable cierta ingenuidad y frescura".</p>
<p>El próximo 10 de diciembre, el autor recibirá un cheque de 10 millones de coronas suecas (más de un millón de euros), en la solemne ceremonia de entrega de los Nobel. En junio pasado Le Clézio recibió el premio literario sueco Stig Dagerman, que le será entregado el 25 de este mes en Estocolmo.</p>
<p>El escritor francés Jean-Marie Gustave Le Clézio entró por la puerta grande en el mundo de la literatura al recibir en 1963, con 23 años, el premio Renaudot por su obra "Le procés-verbal" (El proceso verbal). En su obra habla de sus viajes y de las distintas culturas de América Latina, África y Oceanía.</p>
<p>Estuvo influenciaddo al comienzo de su carrera por el movimiento del "nouveau roman" (la "nueva novela"), Evolucionó hacia una literatura más espiritual, en la que a menudo aparece como tema el paraíso perdido.</p>
<p>Le Clézio ha publicado, entre otras obras, "La fiebre", "Terra amata", "La Guerra", "Desierto" (quizá su obra maestra), "Diario de un buscador de oro", "Onitsha", "Estrella errante", "El pez dorado", "Diego y Frida", "Revoluciones", "Urania" o "Ritournelle de la faim".</p>
<p>fuente: Telesur</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[International dinner]]></title>
<link>http://juagals.wordpress.com/?p=301</link>
<pubDate>Wed, 08 Oct 2008 16:44:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>juagals</dc:creator>
<guid>http://juagals.pt.wordpress.com/2008/10/08/international-dinner/</guid>
<description><![CDATA[Y esque esto de la multiculturalidad tiene su gracia, y en el tema de comida no iba a ser menos. El ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignleft" src="http://www.zonezero.com/editorial/junio01/grandes/comida.jpg" alt="" width="162" height="121" />Y esque esto de la multiculturalidad tiene su gracia, y en el tema de comida no iba a ser menos. El viernes pasado hicimos una <em>International dinner</em>. Dícese de cuando nos juntamos todos los del corridor y cada uno cocina algo de su respectivo país, corrijo... hace lo que sepa hacer, porque yo de lo que es tortilla de patata, o cualquier cosa que se parezca a comida española... Cero!! Me manejo mucho mejor entre pizzas congeladas y sandwiches (cada uno tiene su fuerte...). Menos mal que estaba Miriam para hecharme una mano, y la cosa al final salió decente.</p>
<p>Por si alguno no sabe cómo suele ser la comunicación en el corridor (a esto le dedicaré un post entero), este tipo de eventos se suelen organizar colgando un letrero en la cocina, junto al letrero suele haber un boli colgado, de tal manera que cada uno pueda realizar su aportación y/o comentario. Este tipo de sistema es muy efectivo, es una especie de foro de baja tecnología muy práctico, que además la gente suele esplayarse en ingenio a la hora de aportar algo. Es bastante interesante ver como acaban las hojas despues de un par de semanas con un aviso colgado...</p>
<p>El caso es que tal y como llegó el viernes, nos reunimos todos allí. Os digo cómo está la fauna de mi corridor para que os hagáis una idea de lo que se juntó en la mesa (lo hago por orden de habitaciones):</p>
<p>- Vinod de Singapour</p>
<p>- Shelly de China</p>
<p>- Yo mismo</p>
<p>- Victor de Suecia</p>
<p>- Andre de Alemania</p>
<p>- Kiwi(!) de Suecia</p>
<p>- ?????* de China</p>
<p>- Crystal de China</p>
<p>- Rob de EEUU</p>
<p>- Tui (ni idea de cómo se escribe) de Vietnam</p>
<p>- ?????* de Túnez</p>
<p>- Andú de Etiopía</p>
<p style="text-align:right;">*Por descubrir</p>
<p style="text-align:left;">Suena muy bonito, pero en realidad esto de hacer cenas multiculturales tiene su riesgo. Te la juegas a que te pongan cualquier cosa que para tí no sea muy apetecible o directamente te de mucho asco multiculturalmente hablando. Yo no soy del tipo de persona que me den asco las cosas... Además, estar de Erasmus es una de las mejores oportunidades para deshacerte de los prejuicios.</p>
<p style="text-align:left;">Quedamos a las 19:00, y empezamos a preparar la cena entre risas.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://farm4.static.flickr.com/3206/2923881149_b3bf87d155.jpg?v=0" alt="" width="375" height="500" /><em>Shelly</em></p>
<p style="text-align:center;">
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://farm4.static.flickr.com/3112/2924732648_296e7048da.jpg?v=0" alt="" width="500" height="375" /><em>Laura (</em><em>WTF!) (una china amiga de Shelly), Tui, ???? y Yo</em></p>
<p style="text-align:center;">
<p style="text-align:left;">Unos se esforzaron más que otros:</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://farm4.static.flickr.com/3249/2923880205_79ba883791.jpg?v=0" alt="" width="500" height="375" /><em>????, Andre y Rob</em></p>
<p style="text-align:left;">El indicativo de que todo estaba listo lo dieron las chinas, palillos en mano.</p>
<p style="text-align:left;">Aunque no vinieron todos, en la mesa se juntó un poco de todo, ya no me acuerdo de todo lo que había pero os podéis imaginar que la comida china abundaba, Rob hizo un arroz con curry bastante bueno, el etíope (no recuerdo su nombre) hizo una carne rara que picaba muchísimo pero a la vez tenía algo que enganchaba y te hacía repetir. Andre hizo unas típicas salchichas alemanas, muy buenas, y puso la cerveza (cómo no).</p>
<p>Pero si hay que destacar algún plato de la cena fueron la <strong>tortilla de patata</strong> de Miri, y el <strong>guisado con gusanos</strong> que hicieron las chinas, en contra de lo que podáis pensar... estaba muy bueno! Tengo que pedirle la receta.</p>
<p>Típicamente español hicimos una tortilla de patata y unos cuantos kilos de ensaladilla rusa (creo que nos rayamos un poco), además yo aporté algunas San Miguel para degustación del personal.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://farm4.static.flickr.com/3183/2924733200_eea76116fe.jpg?v=0" alt="" width="500" height="375" /></p>
<p style="text-align:left;">La verdad que en general la cena estubo bastante bien, creo que comí de todo (cosa que luego me pasó factura...), y pasamos un buen rato probando cosas nuevas.</p>
<p style="text-align:left;">Después habíamos quedado para dar una vuelta por Estocolmo. Aunque esa misma noche había fiesta en Lappis y yo había pensado ir con los del corridor allí, al final se desechó la idea (en realidad, cada uno en el corridor tiene sus historias, no todos son Erasmus y no llevan el mismo ritmo que un Erasmus). Así que al final Miri, Tony, Evelyn, Andre y yo nos juntamos con más españoles y acabamos perdidos en uno de los muchos garitos de Estocolmo.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Algunas pequeñas diferencias culturales (en mi día a día)]]></title>
<link>http://revoloteando.wordpress.com/?p=49</link>
<pubDate>Wed, 08 Oct 2008 02:17:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>Revolotea</dc:creator>
<guid>http://revoloteando.pt.wordpress.com/2008/10/08/algunas-pequenas-diferencias-culturales-en-la-vida-diaria/</guid>
<description><![CDATA[
Cuando llegué a este país había visto (como todo el mundo) muchas películas. Y aún así, por s]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://revoloteando.wordpress.com/files/2008/10/differencias-culturales-photo1.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-51" title="differencias-culturales-photo1" src="http://revoloteando.wordpress.com/files/2008/10/differencias-culturales-photo1.jpg?w=289" alt="" width="289" height="300" /></a></p>
<p>Cuando llegué a este país había visto (como todo el mundo) muchas películas. Y aún así, por supuesto, no dejaba de sorprenderme. Lo primero que llama la atención es, precisamente, que la vida aquí es igualita que en las pelis de Hollywood. No nos imaginamos la vida como una película de Almodóvar, y quizá es por eso por lo que no esperamos llegar aquí y ver situaciones exactamente iguales a a otras que hemos visto en la televisión y en el cine desde que podemos recordar: el humo saliendo de las alcantarillas, el baile del último año de instituto (<em>prom</em>), con las chicas vestidas de noche con una flor en la muñeca (<em>corsage</em>) y el chico recogiéndolas en una limousina a la puerta de casa, las peticiones de matrimonio en medio de un partido de béisbol, los renos con luces navideñas presidiendo los jardines de las casas, los mercadillos de trastos usados en los garages... Todas estas costumbres que sólo hemos visto en las pelis, y nunca en nuestra vida diaria, de pronto, se despliegan ante ti, una tras otra. "!La gente realmente vive así!", piensas continuamente. Y te sientes como en una película. Eso me pasó a mí la primera vez que puse los pies en estas tierras y les ha pasado a todas y cada una de las personas que me han visitado. La vida aquí es como una película (para nosotros), pero es el día a día real (para ellos).</p>
<p>La zona donde yo vivo no es la América profunda, es una zona preciosa, llena de faros como el de la foto, y pueblitos con encanto, y gente estupenda. La ciudad principal está llena de universidades y se respira cultura por todos lados. Tiene mucha vida, mucha actividad, y es una ciudad armónica y alegre. A mí me encanta.</p>
<p>En la vida cotidiana hay pequeñas cosas que ya ni noto, pero que al llegar me sorprendieron o me resultaron curiosas. Algunas las echaré de menos, otras no, pero todas son parte de esta zona de este país tan diverso, tan interesante, y sobre el que, paradójicamente, sabemos menos de lo que creemos.</p>
<p>En esta ciudad la gente va a todas partes con un termo de café en la mano. Por la calle, en el metro, en el trabajo. Todo el mundo va, permanentemente, conectado a su termo. Hay termos de metal, de plástico, con flores dibujadas, con el nombre de la ciudad, hay termos de Starbucks, del Supermercado de la esquina... Si no tienes un termo es difícil sentirte integrado. El café es además malísimo y lo hay de todos los sabores: <em>French vanilla</em>, almendra, avellana, <em>strawberry chocolate</em>, etc, etc. Y lo suelen tomar con nata líquida o en polvo. Además todas las cafeterías son tipo Starbucks, es decir, tú te auto-sirves: te pones la leche, el azúcar, la canela en polvo por encima... Incluso cuando pagas con tarjeta, en la mayoría de los sitios, la tarjeta la pasas tú mismo, en lugar del dependiente. Y  el porcentaje de propina socialmente establecido como correcto en restaurantes y bares es del veinte por ciento. Nada menos.</p>
<p>La comida, como todo el mundo sabe, es muy grasienta y pesada: la ensalada la comen con salsas, las sopas llevan nata y todo está frito y cubierto de una gruesa capa de salsa barbacoa. En los restaurantes (igual que en Inglaterra) te dan ochenta opciones diferentes para cada plato y tardas quince minutos en decidirte: los huevos pueden ser escalfados, fritos, revueltos o cocidos, para el aderezo de la ensalada  puedes elegir entre <em>honey mustard, vinaigrette, French, Italian, cheese</em>, y unos cuantos más, también puedes elegir dos <em>side dishes</em> que acompañen el plato principal: arroz, verduras, puré de patatas, <em>french fries, sweet potatoes</em>..., el pan puede ser de centeno, blanco, integral... te dan miles de opciones y te tienes que decidir antes de que cierren.  Eso sí, en cuanto llegas te reciben con un vaso de agua enorme con hielo sin siquiera preguntarte. No sólo no te ponen mala cara sino que te traen el agua sin que se la pidas!</p>
<p>Según el estado, se puede comprar o no alcohol en los supermercados. Si no está permitido, sólo se puede comprar en las <em>liquor stores</em>. Si necesitas vino blanco para hacer un guiso tienes que ir obligatoriamente a una de esas tiendas. Y si tienes menos de cuarenta años siempre te piden el ID para asegurarse de que superas los 21, aunque ya haga siglos que los pasaste y se te note a la legua. En otros estados en los que sí se puede comprar alcohol en el supermercado te piden el ID e incluyen tu fecha de nacimiento en el ticket. Yo tengo un ticket de recuerdo con mi fecha impresa al lado del precio de una botella de vino. Algunos pueblos o zonas son "<em>dry towns</em>". Eso significa que no venden alcohol en ningún sitio que no sea un restaurante. Y que yo sepa, en todo el país es ilegal hacer <em>topless</em>, excepto en las playas nudistas. En muchos estados no se fuma en ningún bar. Eso es maravilloso, la verdad, la ropa y el pelo nunca, nunca huelen a humo, y la gente respira mejor.</p>
<p>Todo aquí es grande: los coches, las calles, las callejuelas.</p>
<p>Es fácil ver a la gente vestida de traje y con zapatillas de deporte en esta zona. Y verlos con sandalias hasta el mismo día que empieza a nevar. La gente no es ruidosa (yo trabajo en un departamento en el que hay mezclados muchos grupos de gente, haciendo cosas diferentes, algunos de ellos estudiantes jóvenes, y muy raramente se oye una voz más alta que otra). Vayas donde vayas, todo el mundo te pregunta "<em>how are you doing?</em>", aunque no te conozcan de nada. Entras en una tienda, en un bar, en un banco, en una oficina, o te llama un cliente, y todos, sin faltar uno, te preguntan qué tal estás. A veces, me dan ganas de contestar la verdad: "pues mira, hoy me duele la cabeza" o "huy, hoy estoy fenomenal porque he dormido muy bien", pero eso no entra dentro de la respuesta esperada, por supuesto. La gente en general es muy agradable, y quizá más positiva que en otros sitios. Como colectivo abordan muchas situaciones de forma diferente. Por ejemplo, ahora que están en campaña electoral, es muy común escuchar cosas como "los dos candidatos son brillantes, pero X o Y tiene más potencial por esto o lo otro" o "V es una buena persona pero creo que si sale elegido no hará tanto por el país como W". Yo no sé si será pose o no, pero desde luego esa actitud me deja ojiplática, porque ese tratamiento hacia los políticos en el día a día no lo había observado nunca antes. Estoy más acostumbrada, por supuesto, al "todos son igual de malos".</p>
<p>La actitud hacia al otro suele ser siempre de ayuda. Yo he visto gente desviviéndose por otros cuando no era su trabajo y siempre con una sonrisa. En general, el objetivo común es hacerse la vida más agradable los unos a los otros. Aunque por supuesto, hay de todo.</p>
<p>Y ésta es sólo la primera entrega :).</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Antony Micallef]]></title>
<link>http://nutsideias.wordpress.com/?p=734</link>
<pubDate>Mon, 06 Oct 2008 21:37:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>nutsideias</dc:creator>
<guid>http://nutsideias.pt.wordpress.com/2008/10/06/antony-micallef/</guid>
<description><![CDATA[O inglês Antony Micallef é um pintor expressionista contemporâneo.
Combinando os elementos colori]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>O inglês Antony Micallef é um pintor expressionista contemporâneo.</p>
<p>Combinando os elementos coloridos da cultura pop com as pinceladas escuras e sombrias, próprias de seu trabalho, Antony cria criaturas celestiais e situações inusitadas, fazendo de seus quadros retratos sinceros do "monstro" capitalista.</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/44b.jpg"><img class="size-medium wp-image-735 aligncenter" title="44b" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/44b.jpg?w=297" alt="" width="297" height="300" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/54b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-736" title="54b" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/54b.jpg?w=300" alt="" width="300" height="230" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/96b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-737" title="96b" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/96b.jpg?w=298" alt="" width="298" height="300" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/88b1.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-739" title="88b1" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/88b1.jpg?w=237" alt="" width="237" height="300" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/93f.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-740" title="93f" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/93f.jpg?w=300" alt="" width="300" height="166" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/55b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-741" title="55b" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/10/55b.jpg?w=216" alt="" width="216" height="300" /></a></p>
<p style="text-align:left;">Link: <a href="http://www.antonymicallef.com/">Antony Micallef</a></p>
<p style="text-align:left;"> </p>
<p style="text-align:left;"> </p>
<p><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/10/88b.jpg"></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[BABILONIA]]></title>
<link>http://cabillo.wordpress.com/?p=136</link>
<pubDate>Mon, 06 Oct 2008 09:45:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>Pablo</dc:creator>
<guid>http://cabillo.pt.wordpress.com/2008/10/06/babilonia/</guid>
<description><![CDATA[La llegada de cuatro inmigrantes sirios, cuya nacionalidad es la primera vez que se registra en Ceut]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="first1" style="margin:7.5pt 173.2pt 7.5pt 0;"><span lang="ES"><span style="font-size:small;color:#333333;font-family:Times New Roman;">La llegada de cuatro inmigrantes sirios, cuya nacionalidad es la primera vez que se registra en Ceuta, ha motivado que el Centro de Estancia Temporal de Inmigrantes (CETI) tenga acogidas a personas de 30 países distintos, principalmente del área del África Subsahariana.<!--more--></span></span><strong><span style="font-size:9pt;color:#000000;font-family:Verdana;"><strong><span style="font-size:9pt;color:black;font-family:Verdana;" lang="ES"> </p>
<p></span></strong></span></strong></p>
<p> </p>
<p> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0 173.2pt 0 0;"><strong></strong><span style="font-size:10pt;color:#333333;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:7.5pt 173.2pt 7.5pt 0;"><span style="font-size:10pt;color:#333333;font-family:Arial;">Según los datos facilitados a EFE por la Delegación del Gobierno, el recinto tiene una capacidad para 512 plazas pero actualmente están ocupadas 330 de ellas como consecuencia de la baja presión migratoria de los últimos meses.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:7.5pt 173.2pt 7.5pt 0;"><span style="font-size:10pt;color:#333333;font-family:Arial;">Los inmigrantes pertenecen a 30 nacionalidades distintas, entre ellas la más reducida la de un grupo de cuatro sirios que han conseguido entrar ilegalmente en la ciudad procedentes de Marruecos.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:7.5pt 173.2pt 7.5pt 0;"><span style="font-size:10pt;color:#333333;font-family:Arial;">Los inmigrantes de Somalia son mayoría al ocupar 77 plazas del CETI, seguido por los nacidos en Sudán con 39 miembros, Argelia con 36 personas y Nigeria con otros 21 inmigrantes, repartiéndose el resto entre otras nacionalidades.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:7.5pt 173.2pt 7.5pt 0;"><span style="font-size:10pt;color:#333333;font-family:Arial;">En el CETI son mayoritarios los hombres (212) que las mujeres (98) y 20 menores de edad que en estos momentos conviven en este recinto que alcanzó sus cifras máximas de ocupación en el año 2005 al rebasar las 600 plazas.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:7.5pt 173.2pt 7.5pt 0;"><span style="font-size:10pt;color:#333333;font-family:Arial;">De los inmigrantes que están en la ciudad únicamente 67 han solicitado ser refugiados políticos.</span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Artigo publicado: Similarity Between Spouses]]></title>
<link>http://estereotipos.wordpress.com/?p=2119</link>
<pubDate>Mon, 06 Oct 2008 00:49:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marcos E. Pereira</dc:creator>
<guid>http://estereotipos.net/2008/10/05/artigo-publicado-similarity-between-spouses/</guid>
<description><![CDATA[Título: Personality Trait Similarity Between Spouses in Four Cultures
Autores: Robert R. McCrae, Th]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Título: Personality Trait Similarity Between Spouses in Four Cultures</p>
<p>Autores: Robert R. McCrae, Thomas A. Martin, Martina Hrebícková, Tomá  Urbánek, Dorret I. Boomsma, Gonneke Willemsen, Paul T. Costa Jr.</p>
<p>Periódico: Journal of Personality, 76, 5, 1137-1164</p>
<p>Resumo: <a href="http://www3.interscience.wiley.com/journal/121356655/abstract?CRETRY=1&#38;SRETRY=0">clique aqui para obter</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La Fuerza de la No Violencia. Foro Humanista Europeo]]></title>
<link>http://caminodelanoviolencia.wordpress.com/?p=493</link>
<pubDate>Wed, 01 Oct 2008 10:42:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>mar</dc:creator>
<guid>http://caminodelanoviolencia.com/2008/10/01/la-fuerza-de-la-no-violencia-foro-humanista-europeo/</guid>
<description><![CDATA[En el Foro Humanista Europeo, que tendrá lugar en octubre en Milán, los pueblos de Europa se encon]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;"><a href="http://caminodelanoviolencia.files.wordpress.com/2008/10/2897083102_db929acaf5.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-494" title="foro humanista Milán" src="http://caminodelanoviolencia.wordpress.com/files/2008/10/2897083102_db929acaf5.jpg" alt="" width="101" height="128" /></a>En el <strong>Foro Humanista Europeo</strong>, que tendrá lugar en octubre en <strong>Milán</strong>, los pueblos de Europa se encontrarán para trabajar en la construcción de una Europa abierta al futuro, diferente, acogedora, no violenta y solidaria, capaz de abrir los nuevos horizontes y los nuevos caminos que el ser humano necesita recorrer y de dar el propio aporte al nacimiento de la Nación Humana Universal</p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/ssQQNQZZcsA'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/ssQQNQZZcsA&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:justify;">Los gobiernos europeos afirman que quieren "<em>promover la paz, sus valores y el bienestar de sus pueblos</em>", pero luego participan en las guerras instigadas por los Estados Unidos y no se oponen a la nueva y loca carrera del rearme nuclear; el choque entre las culturas es fomentado mientras se deteriora el diálogo y la cooperación y se fortalecen los fanatismos y el racismo; la avidez y el miope egoísmo de los poderosos están destruyendo los recursos naturales y el futuro de las nuevas generaciones. <!--more-->Los sueños de progreso, igualdad y seguridad se han convertido en negocios para pocos y en deudas para la mayoría. Autoritarismo, manipulación de la opinión pública y exclusión de los ciudadanos de las decisiones son regla cotidiana en el ejercicio del poder.</p>
<p>Los que gobiernan nuestro continente no pueden imaginar un futuro diferente de lo que les permite la ley del mercado a la que están atados. Ellos no representan ya a los pueblos de Europa, en los que está empezando a manifestarse una nueva sensibilidad.</p>
<p>Existe un movimiento social naciente, que está comenzando a tomar conciencia de sí mismo. Este movimiento rechaza la violencia, guiado por un fuerte impulso moral.</p>
<p>Tal rechazo implica no sólo el empeño contra todas las formas de violencia, que están generando dolor y sufrimiento en Europa y en el mundo, sino también la elección de la No Violencia como metodología de acción.</p>
<p>En la crisis global que está atravesando la humanidad, la No Violencia no es solamente una posible alternativa, es una necesidad. No existe otra salida para garantizar la supervivencia y el desarrollo de la humanidad y conseguir un mundo sin violencia.</p>
<p>El camino hacia la No Violencia es un camino intencional, que busca un profundo cambio, la reconciliación personal e interpersonal, aprendiendo a tratar a los demás como uno querría ser tratado. A nivel social, implica la búsqueda de nuevos y creativos medios para solucionar los conflictos, en la perspectiva de superar completamente la violencia en todas sus formas de expresión.</p>
<p>En este contexto, es necesario crear ámbitos de confluencia, intercambio y discusión para quienes aspiran a poner en marcha un nuevo modelo de desarrollo que tenga como fundamento ético y como metodología de acción La No Violencia Activa. Estos ámbitos de encuentro se abrirán a las fuerzas sociales, políticas, económicas, intelectuales y a cualquier persona que quiera coordinar acciones, definir proyectos y reforzar la enorme potencia de la acción no violenta.</p>
<p>El <strong>programa del foro</strong> prevé mesas de trabajo sobre:</p>
<p>* Economía alternativa<br />
* Anti-discriminación<br />
* Derechos humanos<br />
* Culturas, migraciones y cooperación internacional<br />
* Arte y expresiones populares<br />
* Ecología y Entorno<br />
* Paz y Desarme<br />
* Salud<br />
* Educación<br />
* Medios de comunicación<br />
* Movimiento estudiantil<br />
* Religiosidad y espiritualidad<br />
* Tecnología digital<br />
* Partidos políticos<br />
* Nueva generaciones<br />
* La mentira de la nformacion</p>
<p>Y además seminarios, conferencias, laboratorios, debates sobre temas de actualidad, exposiciones, presentaciones de libros y películas, acontecimientos artísticos y todas las contribuciones que organizaciones e individuos quieran proveer.</p>
<p><a title="foro humanista europeo" href="http://www.humanistforum.eu/es/info/home">www.humanistforum.eu</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Josef Hoflehner]]></title>
<link>http://nutsideias.wordpress.com/?p=690</link>
<pubDate>Tue, 30 Sep 2008 19:41:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>nutsideias</dc:creator>
<guid>http://nutsideias.pt.wordpress.com/2008/09/30/josef-hoflehner/</guid>
<description><![CDATA[Fotos em preto-e-branco de várias partes do mundo. O portifólio de Josef Hoflehner abrange locais ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:left;">Fotos em preto-e-branco de várias partes do mundo. O portifólio de Josef Hoflehner abrange locais como Japão, Índia, Vietnã, Nova Iorque, assim como China e Havaí.</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/02.jpg"><img class="size-full wp-image-691 aligncenter" title="02" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/02.jpg" alt="" width="397" height="397" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/05.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-692" title="05" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/05.jpg" alt="" width="397" height="397" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/10.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-693" title="10" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/10.jpg" alt="" width="397" height="397" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/08.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-694" title="08" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/08.jpg" alt="" width="397" height="397" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/51.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-695" title="51" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/51.jpg" alt="" width="397" height="397" /></a></p>
<p style="text-align:left;">Link: <a href="http://www.josefhoflehner.com/">Josef Hoflehner</a></p>
<p style="text-align:left;"> </p>
<p style="text-align:center;"> </p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿En qué mundo vivimos?]]></title>
<link>http://juagals.wordpress.com/?p=273</link>
<pubDate>Tue, 30 Sep 2008 17:19:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>juagals</dc:creator>
<guid>http://juagals.pt.wordpress.com/2008/09/30/%c2%bfen-que-mundo-vivimos/</guid>
<description><![CDATA[En mi indignación diaria hoy  os quería comentar algunos datos que nos han dado en clase de Indust]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignleft" src="http://www.blogmayma.es/wp-content/uploads/2007/11/mundo-unido.jpg" alt="" width="132" height="132" />En mi indignación diaria hoy :) os quería comentar algunos datos que nos han dado en clase de <em>Industrial Ecology</em> que impresionan, y un video que nos han puesto muy ameno y esclarecedor (eso sí, en inglis pitinglis...).</p>
<p>En realidad no hace falta ser un <em>libritos </em>de política o economía para darse cuenta de que el sistema económico e industrial actual es absolutamente insostenible, pero no es insostenible por casualidad... Hay mucha información del tema y no os voy a dar la chapa con esto (había hecho un post bastante más jipi-reivindicativo, pero creo que se sale un poco de la temática del blog). Aquí os dejo la info prometida ;):</p>
<p>Comparación entre el dinero que costaría implementar <strong>A TODA LA POBLACIÓN MUNDIAL</strong> durante un año servicios básicos, frente a otros gastos:</p>
<p>&#62; EDUCACIÓN BASICA: <strong>$6 BILLION</strong><em> -VS-</em> Gasto en cosméticos en los EEUU: <strong>$8 BILLION</strong></p>
<p>&#62; AGUA Y SANIDAD BÁSICA: <strong>$9 BILLION</strong> -VS- Gasto en helados de la UE: <strong>$11 BILLION</strong>.</p>
<p>&#62; NECESIDADES BÁSICAS Y NUTRICION: <strong>$13 BILLION</strong> -VS- Gasto en comida para mascotas en UE y EEUU: <strong>$17 BILLION</strong></p>
<p>TOTAL COSTE SERVICIOS BÁSICOS a nivel mundial: <strong>$28 BILLION</strong></p>
<p>Frente a:</p>
<p><strong>$35 BILLION</strong> se gasta en Japón en productos de entretenimiento.<strong></strong></p>
<p><strong>$50 BILLION</strong> se gasta en Europa en cigarrillos.</p>
<p><strong>$105 BILLION</strong> se gasta en Europa en bebidas alcohólicas.</p>
<p><strong>$400 BILLION</strong> se gasta en drogas en todo el mundo.</p>
<p><strong>$780 BILLION</strong> se gasta el mundo en armas.</p>
<p>El vídeo que nos han puesto [<em>en total: 21min</em>], lo he encontrado en Youtube subtitulado en castellano, habla de nuestro ritmo de consumo y de las consecuencias:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/LgZY78uwvxk'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/LgZY78uwvxk&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/dHIO0in4vtg'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/dHIO0in4vtg&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/TgAU6ZdK4hU'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/TgAU6ZdK4hU&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p><a href="http://www.storyofstuff.com/">Más info</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Resistiendo el ayuno]]></title>
<link>http://elmundoenfotos.wordpress.com/?p=28</link>
<pubDate>Mon, 29 Sep 2008 06:00:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>Cursor</dc:creator>
<guid>http://elmundoenfotos.pt.wordpress.com/2008/09/29/resistiendo-el-ayuno/</guid>
<description><![CDATA[




Un niño duerme en una mezquita mientras espera para romper su ayuno en el primer día de Ramad]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class="mceTemp">
<dl class="wp-caption alignnone">
<dt class="wp-caption-dt"><a href="http://elmundoenfotos.files.wordpress.com/2008/09/ramadanboy.jpg"><img class="size-full wp-image-29" title="ramadanboy" src="http://elmundoenfotos.wordpress.com/files/2008/09/ramadanboy.jpg" alt="Resistiendo el ayuno" width="694" height="447" /></a></dt>
</dl>
</div>
<p>Un niño duerme en una mezquita mientras espera para romper su ayuno en el primer día de Ramadan en Makassar, Indonesia el 1 de septiembre de 2008.<br />
(REUTERS/Yusuf Ahmad)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La cultura de las culturas de Claude Leví-Straus ]]></title>
<link>http://filosofiaytecnologia.wordpress.com/?p=38</link>
<pubDate>Sun, 28 Sep 2008 08:04:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>Patricia Nieto</dc:creator>
<guid>http://filosofiaytecnologia.pt.wordpress.com/2008/09/28/la-cultura-de-las-culturas-de-claude-levi-straus/</guid>
<description><![CDATA[•    Dice que la etnología se ha dedicado a conciliar la unidad postulada de su objeto con la ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>•    Dice que la etnología se ha dedicado a conciliar la unidad postulada de su objeto con la diversidad y con la incomparabiliidad de sus manifestaciones particulares. Para ello, dice Levi-Strauss, fue necesario que se pasara de civilización (conjunto de aptitudes generales, universales y transmisible) a la noción de cultura (denota estilos de vida particulares, no transmisibles, y detectables bajo forma de producciones concretas), que corresponde a los valores observables antes que a verdades.</p>
<p><!--more-->•    En el siglo XX, la etnología se propuso buscar en la noción de cultura el criterio para definir y reconocer la condición humana (Caso de Kroeber con The Superorganic).<br />
•    Ahora bien, según Levi-Strauss, la noción de cultura plantea dos problemas: su empleo en singular (la Cultura) o su empleo en plural (las culturas).<br />
•    Si la Cultura es el atributo distintivo de la condición humana, entonces: “¿qué rasgos universales incluye y cómo definirse su naturaleza?” Pero si la cultura (en el sentido de “las culturas”) “sólo se manifiesta bajo formas prodigiosamente diversas”, entonces “¿dichas formas son todas equivalentes entre sí a pesar de las apariencias, o son susceptibles de juicios de valor que, en caso afirmativo, repercutirían inevitablemente sobre el sentido de la misma noción?”<br />
•    Por lo tanto: La cultura sería aquello que define al hombre y las culturas serían el particular (particulares)<br />
•    Recuerda la concepción de Kroeber. “la cultura constituye para él un orden específico, distinto de la vida”. En este sentido, la cultura “debe concebirse como una concreción de técnicas, de costumbres, de ideas y de creencias engendradas, sin duda, por individuos, pero más duraderas que cada uno de ellos”.<br />
•    La etnología ha resuelto el problema de  “culturas” o de “cultura” con el relativismo cultural.<br />
•    Critica a Malinoswki, quien llega reducir la diversidad de culturas, de creencias y de las instituciones a medios para satisfacer las necesidades más elementales.<br />
•    El argumento de Levi-Strauss contra el relativismo cultural de los etnólogos es que las propias culturas, en la lógica de la “superioridad occidental”, creen que conservar sus tradiciónes es un obstáculo para el desarrollo.<br />
•    “La cultura ni es natural, ni es artificial. Ella no depende ni de la genética ni del pensamiento racional, porque consiste en reglas de conducta que no han sido inventadas y cuya función generalmente no es comprendida por aquellos que als obedencen (…). ”<br />
•    “(…) entre los institntos heredados de nuestro partimonio biológico y las reglas de inspiración racional, la masa de las reglas inconscientes sigue siendo la más importante y la más eficaz, porque (…) la razón misma es más bien un producto que una causa de la evolución”. Es decir, la cultura no es racional, en este sentido no es inventada por el hombre (no es artificial).<br />
•    Chamfort: “La sociedad no es, como suele creerse, el desarrollo de la naturaleza, sino más bien su descomoposición”.<br />
•    Se preguna Levi-Strauss: “¿existen universsales de la cultura?”<br />
•    Levi-Strauss cree que sí. “(…) el problema de la cultura y, por tanto, de la condición humana, consiste en descubrir leyes de orden subyacentes a la diversidad observabla de las creencias y de las instituciones”.<br />
•    Podríamos encontrar rasgos universales, no en la lista propuesta por los etnólogos (clases de edad, deportes atléticos, adornos, cocina, danza, galantería, etc.), sino en la lengua (toda cultura que tiene una palabra para designar “rojo”, también tiene palabras para designar “blanco” y “negro”).</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mangás]]></title>
<link>http://nutsideias.wordpress.com/?p=660</link>
<pubDate>Tue, 23 Sep 2008 21:15:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>nutsideias</dc:creator>
<guid>http://nutsideias.pt.wordpress.com/2008/09/23/mangas/</guid>
<description><![CDATA[

Mangás são histórias em quadrinhos feitas no Japão, mas também podem se referir a um estilo p]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/eve.jpg"></a></span></p>
<p><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="font-size:10pt;color:black;font-family:Verdana;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/eve.jpg"></a>Mangás são histórias em quadrinhos feitas no Japão, mas também podem se referir a um estilo próprio de se fazer ilustrações. Normalmente os mangás são bem caricatos, os bonequinhos têm olhos e cabeças grandes, boca e nariz pequenos e cabelos lisos que figuram sobre as faces. </span></p>
<p><font face="Times New Roman" size="3"></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="font-size:10pt;color:black;font-family:Verdana;">A ilustradora Camilla d'Errico faz lindos mangás que derivam de várias vertentes, não só da original, o Japão, como também de seu país de origem Itália e de onde vive hoje, Canadá. Criou, portanto seu próprio traçado, fazendo lindos mangas.</span></p>
<p></font></span></p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/fruitfuzz_small.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-661" title="fruitfuzz_small" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/fruitfuzz_small.jpg" alt="" width="400" height="397" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/mousecigar.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-662" title="mousecigar" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/mousecigar.jpg?w=300" alt="" width="300" height="99" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/fish_in_a_bowl.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-663" title="fish_in_a_bowl" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/fish_in_a_bowl.jpg" alt="" width="500" height="370" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://nutsideias.files.wordpress.com/2008/09/eve1.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-665" title="eve1" src="http://nutsideias.wordpress.com/files/2008/09/eve1.jpg?w=300" alt="" width="300" height="199" /></a></p>
<p style="text-align:left;">Link: <a href="http://www.camilladerrico.com/gallery/">Camilla d'Errico</a></p>
<p style="text-align:left;"> </p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[«O profesor de vegliota», crítica en «Culturas»]]></title>
<link>http://xerais.wordpress.com/?p=897</link>
<pubDate>Tue, 23 Sep 2008 09:05:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>xerais</dc:creator>
<guid>http://xerais.pt.wordpress.com/2008/09/23/%c2%abo-profesor-de-vegliota%c2%bb-critica-en-%c2%abculturas%c2%bb/</guid>
<description><![CDATA[Ramón Nicolás publicou o pasado 2 de agosto no suplemento Culturas de La Voz de Galicia unha crít]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Ramón Nicolás publicou o pasado 2 de agosto no suplemento <em>Culturas</em> de <em>La Voz de Galicia</em> unha crítica sobre <a href="http://xerais.wordpress.com/tag/o_profesor_de_vegliota/"><em>O profesor de vegliota</em></a>, a novela de <a href="http://xerais.wordpress.com/tag/veiga/">Manuel Veiga</a> publicada en Xerais Narrativa. reproducimos o texto:</p>
<blockquote>
<p style="text-align:left;"><a href="http://xerais.files.wordpress.com/2008/09/img006.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-898" style="margin-left:5px;margin-right:5px;" title="img006" src="http://xerais.wordpress.com/files/2008/09/img006.jpg?w=201" alt="" width="201" height="300" /></a><strong>METÁFORA DA DESTRUCIÓN. MANUEL VEIGA OFRECE UNHA PROPOSTA, A ABALAR ENTRE A NOVELA E O ENSAIO, QUE NOS ACHEGA A CONCEPTOS COMO  IDENTIDADE, RESISTENCIA OU  ASIMILACIÓN COA LINGUA COMO OBXECTO DE REFLEXIÓN</strong></p>
<p style="text-align:left;">Manuel Veiga (Monforte de Lemos, 1960), tras dúas anteriores novelas publicadas hai pouco tempo -<em>O exiliado e a primavera</em>, novela coa que obtivo o Premio Xerais 2004 e  <em>Lois e Helena buscándose un día de tormenta</em>, premio Manuel García Barros  no 2006-, volve transitar polo xénero mais mestizado agora cun inconfundible arrecendo a novela de tese.</p>
<p style="text-align:left;">Incorporando unha homenaxe implícita a Reimundo Patiño a través da figura do falante de vegliota -dialecto dalmático extinguido en 1898 ao morrer o seu último falante- como se testemuña na ilustración da cuberta, Veiga opta polo recurso de construír un universo literario que se alicerza na viaxe en tren realizada polo protagonista, un profesor depurado e perseguido, posuidor de dous manuscritos de corte ensaístico sobre o vegliota que titula significativamente «Klemperer» e «Ferrer i Gironès»; unha viaxe, por certo, cargada tamén de intención, pois nada hai gratuíto nesta entrega, de xeito que se trata da derradeira que realiza ese tren chamado “arrancatravesas”, por aproveitar o seu percorrido para ir arrincando as trabes que conforman a vía pola que circula.</p>
<p style="text-align:left;">Esta estraña e simbólica viaxe permitirá que o profesor de vegliota vaia afondando nas personalidades e opinións dos seus acompañantes de vagón; mais tamén posibilitará que retrate a súa traxectoria vital ao tempo que describirá a paisaxe desolada e erma que atravesa devagar –doadamente identificable por outra parte-, de xeito que aos poucos vaian acrecentándose os elementos de filiación estritamente ensaística –talvez, por outro lado, os máis interesantes- e esmorecendo aqueloutros que alimentan a aparencia novelística da proposta: que fai o personaxe nese tren?, porque desconfía dos seus compañeiros?, por que o tren incorpora unha mercadoría estraña en forma de libros en vegliota, amarelecidos e poeirentos? Velaí  a faciana máis achegada ao ámbito do misterio que partilla con tintes de certa ficción científica.</p>
<p style="text-align:left;">O protagonista, a través tanto do soliloquio que mantén consigo mesmo como do exercicio da escrita, reflicte, alén da súa situación persoal extrema –o afastamento da súa muller Lhos e a preocupación polo futuro da súa filla Mra son dúas constantes-  os trazos que rodean esa viaxe, en certa maneira, cara a ningures, cara ao baleiro e á aniquilación individual, mais tamén colectiva ao incorporar, como auténtica personaxe central,  o presente do propio vegliota. É a bagaxe «intelectual» do profesor a que facilita que nos asomemos  aos seus argumentos vinculados con conceptos de resistencia, desarraigamento, rebelión, identidade, asimilación ou morte da lingua e das linguas, establecendo un rico e interesante diálogo con citacións ou socalcos biográficos dunha pléiade de autores que van de Dante a Proust, de Amos Oz a Sebald, de Monterroso a Shaw, de Magris a Bradbury, de Gombrowicz a Handke, de Bolaño ao poeta cigano Eslam Drudak entre moitos outros..., referencias que xorden ou se asocian ao discurso con naturalidade, ao fío dun aceno, dun dito, dunha lembranza...</p>
<p style="text-align:left;">Por fin, capítulos como o que aborda a infelicidade dos escritores, o dedicado á resaltar a relevancia da obra de «R.» –Rosalía-, ou as páxinas  que expoñen con realismo experiencias persoais que talvez haxa alguén que lle soen a ficción mais que abofé non o son, fan que esta sexa unha novela na que tamén paira moito de sentimento a dar forma a unha alegoría que tamén é un estarrecedor berro, berro que debería oírse e diante do que non é doado manterse incólume. <strong>Ramón Nicolás</strong>.</p>
</blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Políglotas]]></title>
<link>http://joseuribe.wordpress.com/?p=241</link>
<pubDate>Mon, 22 Sep 2008 16:27:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>Mr.ÖinK</dc:creator>
<guid>http://joseuribe.pt.wordpress.com/2008/09/22/poliglotas/</guid>
<description><![CDATA[Me dió por pensar, wow!, me dió por pensar que en la escritura del idioma se miden varias cosas de]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Me dió por pensar, wow!, me dió por pensar que en la escritura del idioma se miden varias cosas de los países, todas esas comas, puntos, tildes, y garabatos toman tiempo aprenderlos y hacerlos, la conclusión a la que llegué fue:</p>
<p>El primer extremo es el Francés, demasiados signos y tildes, esto quizá los hace: complicados o dedicados.</p>
<p>El otro extremo es el inglés, ni un solo signo ni tilde, lo que los convierte en los más perezosos o prácticos.</p>
<p>Y el termino medio, como siempre, el español escrito por nosotros los colombianos*, que nos hace ver como:</p>
<p>1. Los más generosos, a veces tildes de más.</p>
<p>2. Los más económicos, a veces tildes de menos.</p>
<p>3. Toma rápida de decisiones, sustitución de consonantes.</p>
<p>4. Preocupados por la estética, nos fijamos en "como se ven más bonitas".</p>
<p>5. Asmáticos, coma cada dos palabras.</p>
<p>6. Lectores olímpicos, ni una coma en 10 renglones.</p>
<p>7. Inventores, creación de palabras y significados.</p>
<p>8. Enamorados, 20 sinónimos y rituales de cortejo para una idea en un párrafo.</p>
<p>9. Pluriculturales, el espanglish para abrirse al mundo.</p>
<p>10. Profesores de español, cuando no estamos seguros de saberlo decimos que está malo.</p>
<p>*No tengo conocimiento de su escritura en otros países.</p>
<p>MrÖinK</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[«Renacer», crítica en «Culturas»]]></title>
<link>http://xerais.wordpress.com/?p=882</link>
<pubDate>Mon, 22 Sep 2008 13:27:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>xerais</dc:creator>
<guid>http://xerais.pt.wordpress.com/2008/09/22/%c2%abrenacer%c2%bb-critica-en-%c2%abculturas%c2%bb/</guid>
<description><![CDATA[Ramón Nicolás publicou o pasado 26 de xullo no suplemento Culturas de La Voz de Galicia unha crít]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Ramón Nicolás publicou o pasado 26 de xullo no suplemento <em>Culturas</em> de <em>La Voz de Galicia</em> unha crítica sobre <a href="http://www.xerais.es/cgigeneral/ficha.pl?codigo_comercial=1331256&#38;origen=2&#38;obrcod=1701045&#38;id_sello_editorial_web=13"><em>Renacer</em></a>, a novela de <a href="http://www.xerais.es/cgi-bin/html_generados/aut_ilus_100011256_44.pl">Xabier Paz</a> publicada en Xerais Narrativa. Reproducimos o texto:</p>
<blockquote>
<p style="text-align:left;"><a href="http://xerais.files.wordpress.com/2008/09/img005.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-883" style="margin-left:5px;margin-right:5px;" title="img005" src="http://xerais.wordpress.com/files/2008/09/img005.jpg?w=170" alt="" width="170" height="300" /></a><strong>O ARETINO E AS SÚAS CONTRADICIÓNS. XABIER PAZ OFRECE UNHA NOVELA INTENSA CO ESPÍRITO DO RENACEMENTO ITALIANO COMO PANO DE FONDO</strong></p>
<p style="text-align:left;">Xabier Paz (A Coruña, 1949), alén de posuír unha xa longa traxectoria poética, sorprendera gratamente por volta de hai tres anos coa publicación de Follas de bacallau, un libro que ao meu ver ía moito máis alá de espellar a épica que constitúe a vida cotiá nos pesqueiros galegos de grande altura; naquel volume encerraba os dotes dun narrador experimentado, cousa que nos vén confirmar esta novela acabada de saír do prelo de Edicións Xerais: <em>Renacer</em>.</p>
<p style="text-align:left;">Novela de protagonistas, mais ao tempo coral, estrutúrase con sinxeleza a través dun dobre fío narrativo que, por un lado, vén da man do poeta, escritor e dramaturgo Pietro Aretino, alicerzándose en textos de moi diversa filiación e, polo outro, a través do discurso da súa filla Adria quen, ao longo dunha noite e xa falecido o seu pai, desexa destruír uns documentos que, ás portas da contrarreforma,  podían resultar ben comprometidos ou perigosos. Mercé ao emprego desa estratexia Adria é quen de trazar unha panorámica completa da biografía de seu pai, mais ao tempo tamén se retrata a si mesma ao iren agromando todos os capítulos do seu pasado, que tamén son os da súa propia vida.</p>
<p style="text-align:left;">Deste xeito Xabier Paz é quen de conducir ao lector, cunha visión abeirada ao narrativo e ao descritivo, por aqueles topos universais que sería difícil esquivar nunha novela deste xorne: a morte, a amizade, o sexo, os afectos, a hipocrisía social, a propia literatura, a filosofía e o pensamento, as artes, a beleza e o seu canon, a educación, o papel da muller naquel tempo ou aquelasn que se rescatan do esquezo como Isabella d´Este, Catherine de Medici, Vittoria Colonna ou Gaspara Stampa... E faino todo sen que se aprecien as suturas, exhibindo unha capacidade de síntese sorprendente para deseñar a que foi unha das épocas máis atractivas e efervescentes desde o punto de vista dos avances científicos e humanísticos. Velaí como, e alén dos ecos que suscitan na biografía do protagonista personaxes como Miguelangelo, Buonarotti, Tiziano, Leonardo, Rafael, Bembo, Petrarca, Bocaccio ou Pico della Mirandola, xorden asuntos que confiren a necesaria verosimilitude como son as recorrentes reflexións sobre a pintura, a querenza polo «volgare ilustre» e  a «questione della lingua», sen esquecer outros como a creación literaria, o estilo do autor, as paixóns amorosas, con chiscadelas dirixidas ao tempo presente, fóra da presenza de multitude de libros apócrifos ou apógrafos.</p>
<p style="text-align:left;">Non sei se a novela quixo ser fiel á contraditoria figura do Arentino, pero sen dúbida no que non quixo converterse foi nunha biografía novelada do escritor: á marxe da fidelidade ou non ao que hoxe se coñece do escritor de Arezzo, a novela pretende, ao meu ver, afondar nun tempo e nunhas vidas cheas de forza interior e de tensión co obxectivo de «rinascere», isto é, de sobreporse ás circunstancias e comezar de novo cando aínda é posible. As reflexións sobre sentimentos ou actitudes de carácter universal e atemporal fan desta novela non só unha reconstrución dun personaxe histórico concreto e da súa filla, senón un exemplo do que foi o humanismo máis puro, un humanismo liberal coas súas luces e coas súas sombras, articulando así unha ventá aberta ao pasado que se beneficia dun esforzo creativo ben relevante e que obtén un resultado máis que satisfactorio. <strong>Ramón Nicolás</strong></p>
</blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Plano de trabalho para o DR1 do segundo núcleo gerador - complexidade e mudança]]></title>
<link>http://efanovasoportunidades.wordpress.com/?p=222</link>
<pubDate>Sun, 21 Sep 2008 15:40:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>barkpt</dc:creator>
<guid>http://efanovasoportunidades.pt.wordpress.com/2008/09/21/plano-de-trabalho-para-o-dr1-do-segundo-nucleo-gerador-complexidade-e-mudanca/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Novo Endereço do EFA Novas Oportunidades&#8221;
Caros visitantes, devido à evolução deste]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h1><a href="http://novasoportunidades.eu">"Novo Endereço do EFA Novas Oportunidades"</a></h1>
<p>Caros visitantes, devido à evolução deste blog e às limitações que são criadas pelo serviço da Wordpress, fomos forçados a mudar de endereço e alojamento. Agora, podem encontrar-nos no link abaixo indicado, onde estão todos os materiais aqui publicados, assim como iremos publicar mais materiais novos, bem como informações e orientações sobre os Cursos Novas Oportunidades:</p>
<h1><a href="http://novasoportunidades.eu">"Novo Endereço do EFA Novas Oportunidades"</a></h1>
<p>Curso de Educação e Formação de Adultos - Secundário</p>
<p>NOME: ___________________________________________</p>
<p>DATA: ______________</p>
<p>Área de Competência: Cidadania e Profissionalidade</p>
<p>Unidade de Competência 2</p>
<p>Núcleo Gerador: Complexidade e Mudança</p>
<p>DR1 (contexto privado)</p>
<p>TEMA: Aprendizagem ao longo da vida</p>
<p>Critérios de Evidência: Identificar situações de conflito e distinguir posições em confronto; organizar, reformular e gerir informação diversa face a uma dada realidade; interagir com diferentes actores em contexto doméstico, integrando informação diversa e solucionando conflitos.</p>
<p> </p>
<p>Competência: Contextualizar situações e problemas da vida quotidiana e integrar as suas diferentes dimensões.</p>
<p> </p>
<p align="center">Plano de Trabalho</p>
<p>Deve redigir um texto onde apresente situações de vida, em contexto privado, que vão de encontro aos critérios de evidência e à competência visada. Por exemplo, pode desenvolver uma situação de conflito em contexto doméstico, privado ou familiar. Explique o que esteve na origem do conflito em causa, os meios usados na sua resolução, as soluções que foram encontradas para resolver o problema. Aconselhamos a leitura do texto, abaixo apresentado, que aborda a temática da conflitualidade.</p>
<p>Nota: uma vez que se tratam de situações em contexto privado, se quiser evitar a exposição e a divulgação de dados, pode alterar os nomes dos personagens da narrativa em questão, bem como as datas, os locais, etc.</p>
<p align="center">O que é um conflito, quando e como surge?</p>
<p>O conflito surge quando há a necessidade de escolher entre situações difíceis de conciliar. Trata-se, portanto, de um choque de motivos ou de informações díspares, de uma competição entre pessoas, forças ou ideias. Esta oposição ocorre quando existem perspectivas, interesses ou objectivos diferentes face a pessoas, objectos ou opiniões. No entanto, também podem existir conflitos gerados por interesses iguais. A estas situações podemos chamar de concorrência ou competição e são inúmeros os exemplos que podemos apresentar: filas na cantina, disputas por heranças, concorrência no trabalho, conflitos em divórcios pela custódia dos filhos, disputa do melhor lugar para estacionar o automóvel. Daí a necessidade de criar entidades reguladoras (tribunais por exemplo) para estes casos.</p>
<p>Podemos falar em conflito externo quando um sujeito entra em conflito com outro sujeito ou com qualquer entidade externa. Por contraste, o conflito é interno ou psicológico quando um sujeito entra em conflito consigo próprio; por exemplo quando está face a dilemas, dualidades da mente, dúvidas, arrependimentos ou decisões difíceis.</p>
<p>Podemos classificar os conflitos consoante o tipo de entidade em causa: há conflitos morais (entre valores morais e correntes éticas antagónicas, como a moral fundamentada na emoção versus moral baseada na razão), conflitos transcendentais (com o destino ou alguma entidade do plano divino), conflitos sociais (com a sociedade ou elementos da sociedade), combates ideológicos (entre filosofias de vida, ideias, perspectivas, visões do mundo), entre outros.</p>
<p>Os conflitos são situações complexas. A comunidade internacional está, em muitas situações, melhor preparada para lidar com as crises humanitárias provocadas por guerras do que para gerir as forças que produzem as crises e que estão na origem dos conflitos. Ou seja, é mais fácil tratar das feridas e das consequências dos conflitos negativos, e mal resolvidos, do que prevenir a devastação.</p>
<p>Habitualmente, a negociação e a mediação são as estratégias mais comuns usadas para a resolução de conflitos. A primeira é um processo que pode envolver (embora não necessariamente) outros participantes ou assistentes, a última é caracterizada pela presença de uma terceira parte assumida como neutra, cujo objectivo é facilitar um resultado positivo.</p>
<p>Frequentemente os conflitos são mais sustentados por questões psicológicas e culturais do que por questões verdadeiras e essenciais. Logo, torna-se fundamental identificar e compreender os padrões culturais e as condições sociais que causam a violência e fomentam os conflitos. É o contexto cultural que influencia o modo como as pessoas e as sociedades lidam com as diferenças e as tensões. Assim, a situação política e social dos Balcãs frequentemente requer intervenções de ajuda, por exemplo, através do estímulo ao diálogo e ao desenvolvimento de projectos culturais, devido à tensão latente e variedade de minorias a viver na região. O processo de gestão dos conflitos e de manutenção da paz vai para além da mera resolução de um conflito; ou seja, deve ser capaz de implicar aspectos culturais e promover a integração social de grupos distintos. A importância da cultura pode ser reconhecida também durante o processo de negociação. Assim, negociar sem conhecer as questões culturais e as necessidades sociais não resolve problemas e, frequentemente, causa outras sérias tensões entre as partes oponentes ou entre minorias. Num grande número de situações, o processo de escalada de conflitos tende a aumentar devido a desentendimentos culturais. Logo, as estratégias de mediação e negociação de conflitos devem intervir na raiz do problema e não apenas nas suas consequências.</p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
