Dzisiaj nic nie napiszę, bo jestem pod wrażeniem pewnego wydarzenia. Takie niby nic, a jednak załopotały sztandary wrażliwości w moim serduchu. Przygniotły mnie całkiem mocno, bo z wrażenia rozpaliły spory ogień w mojej głowie. Pełno szybkich myśli przelatuje, a ja nie mogę żadnej porządnie uchwycić, bo są bardzo gorące, wręcz parzą.

+++

The Prodigy - Breathe

19:41 Po kilku godzinach spacerowania, zwiedzania i podjadania frykasów dotarłyśmy do domu całe i zdrowe..

22:19 Zmęczone padły wszystkie po kolei... najpierw P, potem N, a teraz jeszcze Kasia z córką, ja czekam na telefon od Osobistego, ale chyba powinnam już dać sobie spokój i też pójść spać. Jutro jeśli będzie pogoda czeka nas zoo i rolki, jeśli nie to kino. Dobrej nocy wszystkim :).

23:11 Ze spania nici, sąsiedzi postanowili urządzić sobie konkurs śpiewaczy w rytmie discopolo. Obłęd, dwa obłędy nawet... a może i ze sto.

00:06 Nareszcie się wyłączyli, dość nagle, czyżby policja przyjechała?

Piątego lipca ma urodziny moja mama, piątego lipca ma urodziny moja internetowa sis, piątego lipca poznałem modelkę, dzięki której moje dotychczasowe życie bardzo się zmieniło. Piątego lipca pierwszy raz zacząłem robić zdjęcia swoją kamerą.

No i co?

W sumie nic, zaczynam drugi rok swojej przemiany :P

+++

Craig David - Walking Away

Opieram się na swoich doświadczeniach oraz na doświadczeniach innych ludzi. Przeczytałem dziesiątki książek i magazynów w tej tematyce, od wielu lat zdobywam o tych tematach informacje w internecie, miałem również okazję wymienić się doświadczeniami i opiniami z wieloma ludźmi. Nie jestem wszechwiedzący i absolutnie nie twierdzę że to co tu wypisuję jest prawdą - są to jedynie zapiski moich doświadczeń, tego co dla mnie działa, a co nie.

Kilka słów o mnie. Na imię mam Hubert. Oryginalnie przez naturę nie zostałem obdarzony najbardziej powalającą sylwetką, co wielokrotnie przeszkadzało w dzieciństwie, kiedy nie mogłem nic z tym poradzić. Kiedy dorosłem,  odkryłem że swoje ciało (i życie) można świadomie kształtować. W moim przypadku padło na sport, zdrowe odżywianie i szeroko pojęte zdrowe życie. Pomijając tak "normalne" i rozpowszechnione aktywności jak piłka nożna, koszykówka, siatkówka, bieganie, jazda na rowerze, narty czy pływanie (z których każdą swego czasu intensywnie uprawiałem), trenowałem też karate, ju jitsu oraz liznąłem yogę i rozciąganie. Od 5 lat intensywnie trenuję na siłowni, lecz nie mam typowej napompowanej sylwetki ABSa (Absolutny Brak Szyi).  Nie piję (kiedyś piłem), nie palę (nigdy nie paliłem), jestem wegetarianinem (od 3 lat).

Wskutek długiego i zróżnicowanego treningu moje ciało nabrało zupełnie innego wyglądu, oraz siły, szybkości i wytrzymałości. Zależy mi aby świetnie wyglądać, mieć muskularną, wyrzeźbioną proporcjonalną sylwetkę, ale jeszcze bardziej na tym aby się fenomenalnie czuć, oraz być w stanie wykorzystać osiągniętą siłę np. do samoobrony. Chcę się czuć młodo i wyglądać młodo, jak najbardziej opóźnić starość i choroby. Wydaje mi się że ten cel jest wart "poświęceń" :-) O swoich pozytywnych i negatywnych doświadczeniach związanych z powyższymi elementami, co mi pomogło a co nie, i jak to może się przydać wam - będę po rozpisywał w kolejnych wpisach.

W swoim życiu otrzymałem pomoc od wielu ludzi, za co jestem im niezmiernie wdzięczny - bardzo chętnie spłacę "dług" pomagając np. Tobie. Jeśli masz pytania, nie wahaj się ich zadać bezpośrednio albo w komentarzach. Czekam też na twoje komentarze i opinie dotyczące tego co napisałem, potwierdzenie poprawności ale przede wszystkim wytknięcie błędów i nieścisłości.

Oczywiście wszystkie wyrażone w tym blogu opinie należą tylko i wyłącznie do autora oraz nie mogą w żadnym wypadku być uznawane za wiążące i ważne medyczne oświadczenia. Stosować tylko na własne ryzyko!

J. S. Bach "Toccata i fuga d-moll", Ton Koopman, organy

Na týden jsem zmizela na výlet a asi to vypadá, že půjdu na ten blog...Ach jo, mě to neba...nejdřív sblog, pak zase blog, pak zase sblog, pak wordpress a tedka zase blog?Jo XD .Pokud vás to štve, jen si poslušte ale do komentářů prosím ne, děkuji za pochopení.Tak já jdu makat, mám na to celej den.Bai XD

07:38 Zerwaliśmy się po szóstej, rozstawiliśmy duży stól na tarasie, wszystko przygotowane na gości. Nie wyspana jestem maksymalnie, głodna i smutna, że tak długo go nie będzie. Tak, już pojechał...

14:25 Wykończona jestem... zakupami. Przegoniły mnie po całym markecie. Zagadały, zaśpiewały, zamęczyły ;). Jak ja przeżyję ten tydzień? :). Nie będzie łatwo.

17:18 Pani Tereska nie raczyła powiedzieć, że cała chemia do sprzątania się skończyła. Dziś już nie mam siły jechać do sklepu. Jutro rano...

19:02 Jednak pojechałyśmy do sklepu. Stanie w korku z dójką rozwrzeszczanych dzieciaków nie jest przyjemne. Żeby tylko wiedzieć dlaczego krzyczą i o co chodzi? Nic to, jak nie można czegoś zmienić, trzeba to zaakceptować. Teraz już wykąpane oglądają dalmatyńczyki, wcinają płatki i kanapki i jest szansa, że najdalej za godzinę pójdą spać :).

22:04 Nareszcie zasnęły. Jak tylko się położyły już ich nie było. Dobra wiadomość jest taka, że pani Tereska nie pojechała na wakacje i jutro posprząta, źe przybędą goście w tym nawet jedna osoba dorosła, no i że da się naprawić podlewanie tylko część muszą założyć odpowiednią,

Maczam pędzel moich słów, w obrazie Twoich snów…
Mieszam paletę słownych barw, aby na koniec tęczowy potok spadł…
Odpalam resztki sił, żeby na niebie portret Twój był…

Falujące widmo moich barw, a na horyzoncie znowu fioletowy spadł…
Rozmazane usta Twe, mówią, że z czerwonym jest im źle…
Przyciemnione Twoje brwi, zapukały w mego serca drzwi…

Zaciągam bladość wokół Twoich ust,
Zaciągam szarością kobiecość Twą,
Zaciągam gładko tajemnice Twe.

Popatrz na mnie, żebym nie zgasł…
Popatrz na mnie, żebym odgadł…
Niech za uchem, powiewa uśmiechnięta flaga włosów Twych…

+++

Naturally 7 - Feel It - In The Air Tonight

O dziwo...

I w związku z tym mam takie coś:

+

DT 18-70mm F3.5-5.6
+

DT 55-200mm F4-5.6
=

:D :D :D :D :D :D :D

17:31 A co tam, nich będzie jeszcze raz...Voo Voo Bang Bang

19:43 Oszust matrymonialny pojechał na to swoje super, extra, ważne spotkanie, a ja siedzę na kanapie i się zastanawiam, co ze sobą zrobić. Może kąpiel z solami pachnącymi rozmarynem? A może szklaneczka porto? A może jedno i drugie, hmmm... to jest chyba bardzo dobry pomysł.

21:53 Żałuję, że nie mogę Wam przekazać tego co u mnie się dzieje. Szumu zraszaczy, zapachu pól dojrzewających pszenicą, zapachu łąk kwitnących zielem, zapachu podlewanego trawnika, a nade wszystko grania cykad... jest tak spokojnie, smutno, bezpiecznie, a na zachodzie niebo płonie... Zawsze w takich momentach przypomina mi się wiersz Norwida... "niebo nad nami rozpal w łunę...". Skądinąd przepiękny wiersz... u Norwida zresztą często znajduję coś dla siebie. Chyba jak on powinnam żyć w epoce romantyzmu... ciekawe jaka bym była? Wiecznie sfrustrowana zakazami i nakazami, nieszczęśliwa niespełnioną miłością? A może nad odwrót, może to byłaby moja epoka... długie suknie, karoce... poeci i ich muzy... Jak wiele zależy od miejsca i czasu... Od przypadku...

22:42 Żeby nie było, że się obrażam na wszystko i na wszystkich... zostawiłam w pewnym miejscu komentarz:

dniu lipiec 3, 2008, 21:48 @ 21:4871 skem Twój komentarz oczekuje na akceptację.

babko: nie obraziłam się, zmęczyłam się … atmosferą , ot co…"

ale nie zasłużył na publikację.

23:07 Daleko nad horyzontem błyska. A ja czekam. Nie mogę spać, już drugą noc z rzędu.

Rycerze szczekają, a blog jedzie dalej…

W huśtawce Twoich rzęs doglądałem mego życia sens. Zakłopotany bliskością pięknych warg, oddałem dla Ciebie życia czar…

Mogę być dla Ciebie wojownikiem, ale nigdy sternikiem.
Nie będę pływał po Twoich dawnych sprawach, bo ja kocham przyszłość.
Nie interesują mnie dawne ogony – to Twój problem, a nie tych co szczekają.

Prawdziwa suczz zawsze ma branie, ale musi być prawdziwa…

+++

Cher Believe

Dit najaar beleven we een primeur in onze stad: de inwoners van Lier en Koningshooikt zullen zich in een referendum kunnen uitspreken over het plan dat het architectenkantoor Robbrecht en Daem uittekende voor de heraanleg van de Grote Markt van Lier. Lier Leeft roept de Lierenaars en Hooiktenaars op om massaal gebruik te maken van hun democratisch recht en ijvert voor een volmondig ‘JA’ op het plan dat zal voorgelegd worden.

Het dossier van de Grote Markt sleept al vele jaren aan en is een schandvlek voor onze stad. De vorige bestuurscoalitie van Open VLD en CD&V-N-VA stapelde de blunders in dit dossier op (de feestneuzen liggen nog in ieders herinnering) en kwam niet tot een beslissing: de goede uitslag van Lier Leeft en Lier & Ko bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen kon dan ook niet anders begrepen worden als een massale oproep tot daadkracht en verandering.

Burgemeester Marleen Vanderpoorten (Open VLD) begreep de boodschap van de kiezer en schaart zich nu overtuigd achter het plan voor de heraanleg van de Lierse Grote Markt. In de rangen van CD&V-N-VA regeert echter nog steeds de angst voor vooruitgang en verandering: zij durfden het niet aan om hun goedkeuring te hechten aan het plan dat ze de afgelopen jaren nochtans zelf mee hebben uitgetekend.
Lier Leeft juicht daarom toe dat de inwoners van Lier en Koningshooikt via een referendum nu zélf het startschot kunnen geven voor de heraanleg van onze Grote Markt: het plan oogt schitterend, met een ‘JA’ van de inwoners van Lier en Koningshooikt kunnen de werken nu – eindelijk – zeer snel aangevat worden. En kan onze stad binnen afzienbare tijd pronken met wat één van Vlaanderens mooiste marktpleinen belooft te worden.Het plan van de architecten Robbrecht en Daem waarover de mensen van Lier en Koningshooikt zich dit najaar in een referendum zullen kunnen uitspreken, komt niet uit de lucht vallen: er werd jaren aan gewerkt en bijgeschaafd en kan rekenen op een enorm draagvlak in zowel de expertencommissie als in de diverse adviesraden die onze stad rijk is.
Enkele troeven van het plan op een rijtje:

1. Architecturaal is het plan een pareltje: Lier zal mits een ‘JA’ bij het referendum fierder dan ooit tevoren kunnen zijn op haar Grote Markt.

2. Wie ‘JA’ zegt op dit plan, zegt ‘JA’ voor een autoluwer stadscentrum - aan het rondjes draaien op zoek naar een parkeerplaats op het marktplein komt immers een einde -  en dat is niet alleen voor onze gezondheid (denk aan het fijn stof), maar ook voor de verkeersveiligheid in het historisch centrum van onze stad van enorm belang. Het plan laat bovendien toe dat tijdens een volgende legislatuur nog verdere stappen vooruit worden gezet in het autoluw maken van onze binnenstad.

3. Ook de middenstanders in onze stad zullen wel varen bij dit plan: het stadscentrum zal er fraaier uitzien dan ooit te voren. En voor elke parkeerplaats die er wegvalt op de Grote Markt komen er enkele bij in de onmiddellijke omgeving ervan. Wie ‘JA’ zegt op dit plan, zegt dus ook ‘JA’ op Lier als aantrekkelijke winkelstad.
Het worden spannende maanden voor onze stad, want laat ons eerlijk zijn: de gevolgen van een ‘NEEN’ zijn nauwelijks te overzien. Maar het is niet de angst voor een ‘NEEN’ dat ons zal drijven. Wel het geloof in een ‘JA’ voor verandering en vooruitgang. De mensen van Lier en Koningshooikt hebben nu zelf de sleutel in handen. Zij kunnen er samen voor zorgen dat onze stad eindelijk de Grote Markt krijgt die ze zo hard verdient.  
    

Bom dia!
No ar as fotos da nossa festa de inverno. Foi muito bom ver a diversão das crianças, jovens e adultos. Se você perdeu essa grande festa não se preocupe, teremos muito mais nos próximos meses, aguardem!

clique na imagem acima ou acesse: http://www.uniaoadventista.com.br/cidadedutra/fotos/festa_inverno08/index.html

Se você possui fotos da festa e gostaria de compartilhar, basta enviar e-mail para: tiagopod@gmail.com

Tenham um ótimo dia!

12:10 Przystanek... przeglądanie papierów... pity, srity... o! dobre wieści... chyba uda się pomysł na kolejną firmę, muszę tylko kandydatów odpytać...w poniedziałek za dwa tygodnie... hmm... tak to mogłoby być wtedy... 14 lipca jest równie dobry, jak każdy inny dzień roku. A, zapomniałam napisać, kocham takie upały jak dziś :).

12:32 O! do Kluczborskiego interesu nareszcie są kandydaci, uff... już się martwiłam... na to 15-tego do Kluczborka.

19:06 Dojechałam, hotel niczego sobie... idę coś zjeść (czytaj zieleninę).

20:32 Wymarzłam jedząc kolację na tarasie. A teraz siedzę sobie grzecznie w pokoiku i oglądam W11. Zwariowałam? Też tak myślę ;).

22:38 Mam ochotę napisać co myślę o tak zwanej "blogosferze", ale... dam sobie spokój... i poczekam, aż ciśnienie wróci do poziomu 90/50.

                                                      [Elias Canetti]

Trudno jest żyć z ludźmi, bo takie trudne jest milczenie.

                                                      [Fryderyk Nietzche]

Człowiek nigdy nie pozbędzie się tego, o czym milczy.

                                                      [Karol Capek]

Muzyka wyraża wszystko, co nie może być wypowiedziane, ale o czym nie można milczeć.

                                                      [Victor Hugo]

A teraz sobie pomilczę, bo słów brak...

P.S.
Słuchając kiedyś tego utworu pomyślałam, że muzyka Bacha porządkuje i wyjaśnia świat...

J. S. Bach, Goldberg Variations, część 1/6, Glenn Gould, 1981

17:39 Param... przyjechał parasol ogrodowy. Jest huge, a ja sama sierotka.... składać, nie składać, a co tam składać.. ;).

18:01 Złożenie byłoby proste, gdyby nie piasek do podstawy... skąd u licha wytrzasnąć piasek...

Neste próximo sábado será realizado um programa muito especial, o Dia Mundial da Alegria 2008. Nos últimos dois anos, este dia tem sido uma bênção para a Igreja, tem como ênfases principais:

•  A guarda do sábado como Dia do Senhor - uma resposta de obediência ao amor divino;
• O evangelismo - um momento oportuno para uma grande celebração batismal; e
• A solidariedade - um dia em que é lícito fazer o bem. 

Clique na imagem abaixo para acessar o site oficial do evento:

Jag gick runt hela dagen idag och en stor del av gårdagskvällen och funderade på en specifik man jag träffade under helgen. Denna man satte griller i huvudet på mig. Faktiskt inte bara griller, även fjärilar i magen och känslor som känns mer äkta än något jag kännt på länge. Men, jag visste inte om han kände detsamma eller om det bara var jag som gick runt med dessa känslor helt allena. När det började närma sig middagsdags för mig och mina ilskna vargtendenser började ta fart mitt i hungern mitt i mina tankar och känslor kring denna mystiska man så frågade jag en kompis som bor i Israel om råd och han sa till mig att om jag har känslor för honom och om det känns som att han kanske missuppfattat mig eller jag honom och om det känns som att jag inte förstår mig på honom så är det mer än rätt att ringa honom och fråga vad tusan det är han tänker på och få bort alla frågetecken ur huvudet. I did it. Och jag fick inte riktigt ett nej, mer som ett kanske eller vi får se eller kanske mer; vi tar en dag i sänder. Han berättade varför och det var en rättvis förklaring och jag vet hur det är att befinna sig där han befinner sig idag i livet. Han är mitt i skiten där man vet varken ut eller in kring vilken väg man ska ta i livet och på vilket sätt det vägvalet kommer förändra ens liv och att man inte valt väg innan har i stort sett hållt på att förstöra en inifrån och ut. Och nu är det hög tid att göra ngt åt det och då kommer jag plötsligt inskuttandes i hans liv med liv och lust och hoppsasteg fylld av energi men även sorg och mina egna problem. Och som den försiktiga och omtänksamma person han är så trodde ju han att han skulle såra mig om han fick ta för stor plats i mitt liv och dessutom om han skulle göra något snedsteg och såra mig så skulle han inte kunna förlåta sig själv just nu. Där står han och jag idag. Jag sa till honom att vi tar en dag i taget och jag är inte här för att övertyga honom om vad som är rätt och fel och inte heller att han ska ge sig in i något han är rädd att han ändå kan klara av i det läget han är i, idag. Men han jag förstod också att han inte vill lägga ner han och mig, vad det än är för att han förstår att det är något värdefullt. Vad som antagligen betydde allra mest för mig var att han kände vad jag kände. Att det inte bara var jag som vet att vi har något speciellt mellan oss. Nu gäller det helt enkelt att jag ser till att samla ihop så mycket tålamod som möjligt. Så mycket det bara går och samtidigt fortsätta leva mitt liv. Ingen vet hur det här kommer sluta. Satans tålamod, satans tankar och känslor som så gärna vill ha nu, som vill veta nu, vill, vill, vill, vill.... men om han är den rätta så kommer det vara värt det och det vet jag med säkerhet att det kommer visa sig, antingen positivt eller negativt. TÅLAMOD!!

This all changed in college, when I was reeled into Nikkei Student Union (NSU).  Even before college, I knew that I wanted to be a part of a Japanese/Japanese-American interest organization, largely because I've always been interested in Japanese culture.  Little did I know that NSU is a Japanese-American interest group, so many of their events are revolved around Japanese-American culture and history, of which I had no concept at the time.  Everything from participating in my first Cultural night to volunteering in Little Tokyo drew me closer to that JA identity/community perspective.  The people who pulled me into NSU definitely had a strong influence in showing me the value of JA culture and community.  After all, they were the people with whom I eventually spent most of my time and are the people I'd say are my home away from home.

One aspect of "Japanese-American" I first grasped in college was that of nisei and yonsei.  Nisei, meaning second generation Japanese American, and yonsei, meaning fourth generation Japanese American.  There is definitely a large cultural gap between the generations, which I've observed throughout my time in NSU.  I am technically a nisei, with both parents immigrated from Japan, but since I've never attended J-school or had any Japanese friends, I am neither fluent nor closely in touch with the motherland.  Thus, I never really felt that I fit in with the nisei.  However, most of my yonsei friends speak strictly English and grew up with a strong JA background (i.e., J-leagues, obon, family history in internment camps, etc.), so when they view me, they think I am fluent in Japanese (even though the extent of my Japanese language ability is colloquial conversation with my mom about "mom" things like cooking and gossip) and sometimes I find that I can't relate to their experiences.  I found that even after my epiphany of Japanese vs. JA, within the Japanese American cultural context, I discovered many more layers.  I thought about these things initially after beginning my involvement in NSU, but over time, through the influence of friends and numerous NSU events, I was able to better define my identity.

The one activity (among many) which really defined my current view of the community was the Chibi-K event.  Having to help plan this event for two years (first as an intern, second as co-director of the program), I was able to interact directly with community members and soon found myself holding greater meaning of the JA community than before.  It wasn't just an event; it was a method to bring families together, appreciate JA culture, and promote goodwill not just amongst JAs, but among the greater API community as well.

Now that I've met a number of community members/leaders, attended several events, and actively participate in NSU, I feel much more connected to the JA community.  Not only is it a place of comfort and familiarity, but I've learned it's also a dynamically changing community, seeking preservation of culture and tradition as well as healthy growth and diversity, goals which youth like ourselves can help accomplish.